Alexandre Bain

Natuurwijn

Natuurwijn heeft voor- en tegenstanders. Het is flauwekul en amateuristisch geknoei, vindt de één. “Onbegrijpelijk dat zoveel excellente chefs zulke verrotte wijn op de kaart zetten”, zegt een criticus. Maar een ander noemt het dé toekomst en de enige manier om weer echte wijn te maken. “Je moet als ondernemer wel weten waar je aan begint, maar het maakt het juist ook spannend: als alles klopt, kan natuurwijn zó schitterend zijn.”

Natuurlijke ofwel natuurwijn neemt wereldwijd sterk toe in populariteit onder zowel consumenten als professionals. Ook bij de wijnboeren zelf groeit de belangstelling, al blijft het qua volume een klein segment. Tegelijkertijd laten de critici zich steeds luider horen. Natuurwijn verdeelt de wijnwereld zodoende in 2 kampen. De liefhebbers vinden dat conventionele, gangbare wijn een product is geworden van de agrochemische voedselindustrie, terwijl critici natuurwijnmakers zien als idealisten die hun vak niet verstaan.
Zo schreef wijnrecensent Robert Parker in een serie tweets met voorspellingen voor 2014: “The undefined scam called natural or authentic wines will be exposed as a fraud”. Zijn Franse collega Michel Bettane is al even fel. “De rode wijnen stinken. De witte zijn geoxideerd vanaf de eerste dag en derhalve doodgeboren. Onbegrijpelijk dat zoveel excellente chefs zulke verrotte wijn op de kaart zetten!’

Verheldering
In het boek Natural wine | An introduction to organic and biodynamic wines made naturally van Isabelle Legeron, dat onlangs verscheen, zocht ik naar verheldering. Legeron is master of wine en oprichter van de vakbeurs RAW in Londen. Opvallend is dat er geen eenduidige definitie is van het wijntype. In zijn meest pure (of extreme) vorm wordt niets toegevoegd en niets verwijderd, maar diverse natuurwijnorganisaties en hun wijnboeren zijn minder streng. Natuurwijn bestaat in talloze varianten. Met name het wel of niet gebruiken van sulfiet als conserveermiddel kan grote invloed hebben op het smaakprofiel.
Importeur en sommelier Martijn Verkerk van Smaragd Wijnen omschrijft zijn selectie daarom als afkomstig van ‘wijnmakers die streven naar minimale interventie’. “Ik hou van balans, mooie schone zuren en beperkt houtgebruik”, zegt hij. “Wijn zonder opsmuk, gemaakt met druifeigen gisten en ongefilterd. Ik heb een voorkeur voor biodynamische wijn met een beetje zwavel. Zwavel is vaak gewoon nodig om de wijn te beschermen tijdens het transport.”

Het spannende
Legeron typeert natuurwijn als een levend product dat op verschillende momenten anders kan smaken. Is dat niet erg onhandig voor de horeca? Verkerk: “Dat is wel een risico, ja. Je moet als ondernemer weten waar je aan begint. Past het wel bij jou, bij je keuken en bij je gasten? En je moet de levensfilosofie van natuurwijnmakers zelf ook uitdragen, je moet mensen uitleggen dat de wijn soms echt anders smaakt dan ze gewend zijn. Dat is ook het spannende. Als alle details kloppen, als alle puzzelstukjes op zijn plek vallen, kan natuurwijn zó schitterend zijn.”
Dit is zonder meer van toepassing op de Pierre Précieuse 2011 van Alexandre Bain uit Pouilly-Fumé. Witte bloemen, abrikoos, citrusschillen, honing en mild oxidatief in de geur. De smaak is rijk en krachtig, met een stevige, bijna stroperige structuur, witteschil-tannine die in je wang bijten en een lange kalkachtige afdronk.

Terugkeren
Laat ik eindigen met de woorden van een voorstander, een beroemde zelfs: René Redzepi van het Deense restaurant Noma. Hij zegt over natuurwijn: “De boeren die er erg goed in zijn … Hoe zal ik het zeggen … Als je zo’n soort wijn eenmaal gaat drinken, is het moeilijk om terug te keren.”

Reacties

Reactie toevoegen