Theekampioenen

“Een kampioenschap voor wat?”, vraagt mijn taxichauffeur vol verbazing. “Voor thee? En wat moet je dan allemaal kunnen?” Ik kom net terug van het NK Theezetten op de Horecava. Vier jaar geleden won ik deze wedstrijd, vandaag zat ik aan de jurytafel. “Heel goed theezetten”, antwoord ik droog. “En dat is echt retemoeilijk”, verzeker ik de chauffeur.

“En wat is daar dan zo knap aan?”, kaatst hij terug. “Om op dat moment precies de smaak aan de theeblaadjes te onttrekken zoals de kandidaat wil dat wij deze als juryleden moeten proeven. Met camera’s aan en onder tijdsdruk. De deelnemers hebben een kwartier om ons mee te nemen in hun reis. En hoe ze het zetten en waarin ze hun theeën serveren, maakt niet uit. Er zijn eigenlijk amper regels. Zolang het verhaal van de deelnemer maar overeenkomt met wat wij proeven. Het is echt een vak om dat voor elkaar te krijgen, geloof me.”

“Ik dacht dat koffie helemaal het ding is nu. Overal zie je van die hippe koffiebarretjes. Thee is toch helemaal niet sexy?”, vindt mijn chauffeur. “Thee maakt juist een explosieve groei door in populariteit. Eerst gebeurde dat hier inderdaad met koffie. We wilden - en willen gelukkig nog steeds - weten waar de bonen vandaan komen, welke machines het beste zijn, hoe we latte-art voor cappuccino’s moeten maken, et cetera, et cetera. Zo’n ontwikkeling zie je nu bij thee. Net als een koffieboon is een theeblad een ingrediënt. En al heb je nog zo’n fantastisch theemerk of zulke dure blaadjes; als je niet weet wat je ermee kunt of hoe iets te bereiden, wordt het gewoon nooit wat. Vergelijk het me een goede chef-kok die een biefstuk op zijn kaart zet. Die koopt in de eerste plaats goed vlees en weet hoe hij het moet bereiden en serveren. Daarom vind ik een kampioenschap zo cool: steeds meer mensen laten zien wat voor moois je met thee kunt doen. Thee krijgt door zo’n wedstrijd de credits die hij verdient.”

De taxichauffeur vraagt hoeveel mensen aan de wedstrijd meededen. “Toen ik in 2011 kampioen werd, was dat nog een handjevol theegekken. Nu zijn het er vier keer zoveel. Dat zegt wat over de populariteit van thee. Volgend jaar moeten we misschien voorrondes houden. Ook het publiek neemt in diezelfde mate toe. Toen ik won zat er misschien twintig man op de tribune. Nu is de belangstelling vele malen groter. Horecaondernemers, foodies, bloggers, pers: iedereen wil erbij zijn. Het is echt een wereldje geworden, terwijl het een paar jaar terug nog in de kinderschoenen stond.” Chauffeur: “Je zit helemaal te stuiteren!” “Ja joh, weet je hoe intensief dat proeven is?”, lach ik. “Al die smaken. Man, ik ben maximaal overprikkeld en nog steeds diep onder de indruk van het niveau. Zo eerst maar eens espresso drinken om bij te komen.”

Reacties

Reactie toevoegen