Voormalig wethouder Boaz Adank opent restaurant Hart van Strijbeek

Nog geen twee maanden na de opening won het team van hart van Strijbeek op BBB Maastricht de door Euro-Toques Nederland georganiseerde Gulpener Beer & Food Battle. Vijftien jaar was eigenaar Boaz Adank actief in de lokale politiek, waarvan tien jaar als wethouder van Breda. Daarna wilde hij ondernemen. Hij ging coachen, deed advieswerk en werkte aan een woonzorgorganisatie voor jongeren. Hoewel hij uit een horecafamilie komt, waren er geen plannen voor een horecaonderneming.

Dat veranderde toen hij een locatie tegenkwam die al een jaar gesloten was. ‘Ik was op zoek naar coachingsruimte, want dat wilde ik niet meer vanuit huis doen. Via een horecamakelaar ben ik verliefd geworden op de locatie.’ Begin juli maakte hij afspraken met de verhuurders; op 17 augustus ging Hart van Strijbeek open.

*Tekst gaat verder onder de foto.

Horeca vertrouwd terrein

De horeca is voor Adank vertrouwd terrein. Zijn opa en vader hadden een restaurant en zijn broers werken in de sector. Zelf brengt hij vooral bestuurlijke ervaring mee. Voor de praktische opstart schakelde hij Tim Dunlop in, die ervaring heeft met het opzetten van keukenteams.
Dunlop werkt in de golfsport en had eerder een eigen wijnmerk. Nadat hij daarmee was gestopt, kwam Adanks verzoek op het juiste moment. Ook hij viel voor de locatie, de tuin en de bijgebouwen. ‘Je gaat er toch helemaal in op. Je wilt hier gewoon iets moois van maken.’

Landelijk, met mediterrane invloeden
Adank omschrijft het concept als ‘landelijk meets Ibiza’: mediterrane sferen, lichte kleuren, groen en ruimte om te vertragen. De inrichting ontwikkelden ze zelf, met behoud van overgenomen tafels en stoelen.

Op de kaart staan zowel klassieke gerechten als fingerfood en gerechten om te delen. De Belgische grens ligt op ongeveer vijfhonderd meter afstand. Dat zie je terug in garnalenkroketten, sliptong en steak tartaar. Daarnaast zijn er onder meer pulpo, fruits de mer en een uitgebreide borrelkaart.

Tekst gaat verder onder de foto's.

Herkenbare lokale basis

Lokale producten vormen een belangrijk onderdeel van de keuken. Rundvlees komt uit de regio, honing en wijn van de buren. Voor kip steken ze de grens over naar een leverancier op ongeveer een kilometer afstand. Ook vijgenblad en kastanjes uit de eigen tuin komen op tafel.
Toegankelijkheid bereik je ook door het prijsbeleid. ‘Ik heb veel liever dat mensen vijf keer per jaar een lekkere, goede hap komen eten dan dat we onszelf uit de markt prijzen’, zegt Adank. Dat betekent wel voortdurend monitoren: wat slaat aan, welke prijs past daarbij en wat krijgt de gast daarvoor?

Na twee maanden zit Hart van Strijbeek op zestig tot zeventig procent van wat Adank voor ogen heeft. De keuken en bediening vinden hun ritme. ‘Nu moeten we bijsturen op kosten en kwaliteit. Lokale bieren en bier-spijscombinaties zijn voor later. Ze staan op de wensenlijst. ‘We moeten een herkenbare basis hebben. Als je in één keer te veel doet, herkennen mensen je concept niet goed meer.’

*Tekst gaat verder onder de foto.

Op wachtlijst voor voldoende stroom

Een concrete beperking is de elektriciteitsvoorziening. De beschikbare capaciteit is krap, terwijl extra keukenapparatuur juist nodig is om de gewenste kwaliteit te leveren. Volgens Adank is uitbreiding pas vanaf 2036 mogelijk. Daardoor is ook overstappen van gas op inductie voorlopig lastig.

Hoe praktisch dat probleem kan worden, ondervond het team tijdens een avond waarop de stroom in de keuken uitviel. Dunlop: ‘We hebben per direct een barbecue hiernaartoe gesleept, aangestoken en een avond op een barbecue gedraaid. De mensen hadden het niet eens in de gaten.’

Adank onderzoekt technische oplossingen, waaronder het benutten van capaciteit via een andere stroommeter. De omschakeling naar de horeca bevalt hem ondertussen goed. Vooral de snelheid spreekt hem aan: ‘Als je iets ’s morgens bedenkt, kun je het ’s avonds al uitgevoerd hebben.’ De uiteindelijke beloning blijft de gast die tevreden vertrekt. ‘Dan is mijn avond weer compleet.’