Bistro De Oale Ste heropend na brand: ‘Eindelijk weer lekker draaien’

Het was een soort eindsprint naar de finish, maar afgelopen vrijdag 6 maart gingen de deuren van Bistro De Oale Ste in Nijverdal weer open. Het was echt aftellen, zegt eigenaar Bert-Jan Hoekjen, die na bijna een jaar van tijdelijke oplossingen eindelijk weer gewoon gasten kan ontvangen in de bistro.

Verwoestende brand

Begin mei vorig jaar werd het restaurant getroffen door brand, het interieur ging volledig verloren. “Eigenlijk is de hele binnenkant van de bistro vernietigd”, blikt Hoekjen terug. “Alleen de keuken en het magazijn bleven gespaard. Alles moest eruit. Strippen tot op het bot en opnieuw beginnen.”

Dat betekende niet alleen een nieuwe inrichting, maar ook een forse bouwkundige ingreep. De oude boerderij – die nog van zijn ouders is geweest – had nog originele eiken gebinten. “Die waren zó aangetast dat ze allemaal vervangen moesten worden. Dat was technisch gezien de grootste klus. Het dak zat er nog op, dus de nieuwe constructie moest er als het ware onder gezet worden. Ze hebben letterlijk op de kop gewerkt.”

*Tekst gaat verder onder de foto.

Nieuwe inrichting

De herbouw bood tegelijkertijd ook kansen om het restaurant opnieuw te bekijken. “Het is veel lichter geworden”, zegt Hoekjen, die sinds 1999 met zijn broer Geert eigenaar is van de bistro, de bijbehorende camping – inclusief tropisch zwembad – en cafetaria. “We hebben het plafond bijna zestig tot zeventig centimeter verhoogd. De oude hilde is eruit, mensen stoten hun hoofd niet meer.” In plaats daarvan kwam een schuine kap met akoestische afwerking.

*Tekst gaat verder onder de foto's.

Vakantiegevoel

Ook de indeling ging op de schop. Een hoek die vroeger fungeerde als een soort huiskamer bleek in de praktijk weinig op te leveren. Die ruimte wordt nu volledig bij het restaurant getrokken, met banken en tafeltjes. Het resultaat: bijna tachtig zitplaatsen binnen.

Buiten blijft het ruime terras een belangrijke troef, waar op zomerse dagen zeker honderd gasten zitten. “Mensen zeggen vaak dat ze hier meteen een vakantiegevoel krijgen. Ze zien de camping, het groen, en je zit hier beschut. Je kunt hier uren blijven zitten.” 

Tijdelijke voorzieningen

Na de brand was er eerst vooral verslagenheid. “De eerste week hebben we gebruikt om te bezinnen. We hebben het personeel bij elkaar geroepen, iedereen kon zijn verhaal kwijt. Daarna kwam de vraag: wat nu?” Hij geeft zelf het antwoord: “Je moet niet meteen overhaaste beslissingen nemen. Even goed nadenken, binnen je financiële mogelijkheden blijven.”

*Tekst gaat verder onder de foto.

Creatief handelen

Al snel gingen de schouders eronder. Het vakantieseizoen van de camping kwam eraan en dankzij de camping ontstond er ruimte om creatief te zijn. Eerst werd een deel van de cafetaria ingezet, daarna kon het terras vrij snel weer open. De keuken werkte nog, via-via werd er een foodtruck geregeld voor de drankuitgifte. “We hebben een maand lang alleen buiten gedraaid, met lunch en diner. Alles was tijdelijk: een noodkassa, leveranciers die meedachten. Maar we draaiden weer.”

In juni zat ook het weer mee, wat enorm hielp. Wat hij wel merkte: “Mensen horen ‘brand’ en denken dat je dicht bent. Je moet blijven laten zien dat je er bent.” In juli volgde een volgende stap: een pop-up bistro in een grote tent op het campingterrein, waar ze binnen en buiten zo’n zeventig gasten kwijt konden. “Tot eind november hebben we dat gedaan, de afgelopen maanden hebben we ons volledig gericht op de heropbouw.”

*Tekst gaat verder onder de foto's.

Verbondenheid

Wat hem het meest is bijgebleven, is de betrokkenheid. “Ik ben voorzitter van de lokale horeca-afdeling en je merkt dan echt: je staat er niet alleen voor. Gasten uit Nijverdal en omgeving kwamen bewust eten om ons te steunen en ook intern groeide de saamhorigheid. “Iedereen deed alles. Ook afgelopen maand stonden de koks gewoon te poetsen.”

Heropening

Die verbondenheid voelt hij nu nog steeds. “Vooral de mensen met een nulurencontract missen het werk enorm. De collega’s, de dynamiek, de gasten. Maar je merkt ook: de zin om weer te beginnen is groot. De heropening is bewust gepland begin maart. Het was hard werken om het voor elkaar te krijgen, maar nu hebben we nog een paar opstartweken voordat de camping in april echt losgaat. Eindelijk kunnen we weer lekker draaien.”

*Tekst gaat verder onder de foto.