Lorna Schieman opent eind mei de deuren van Lorna’s Brasserie in Terneuzen. Met haar nieuwe zaak wil ze een plek creëren waar gasten spontaan binnenlopen voor koffie, lunch of een borrel. “Het contact met de gasten blijft voor mij het allermooiste.”
Tekst: Sylvana Hendrikse
Lorna’s Brasserie speelt in op die behoefte met een laagdrempelig en breed menu. De kaart biedt voor ieder wat wils: van steak tartaar en carpaccio tot tosti’s en broodjes met zalm en avocado. Ook kunnen gasten terecht voor een borrelplank met wisselende hapjes. En uiteraard: goede koffie met havermelk. Op termijn wil Schieman haar openingstijden verruimen en de zaak op donderdag en vrijdag volledig als brasserie laten draaien, zodat gasten ook ’s avonds kunnen aanschuiven.
Het pand, waar voorheen lunchroom De Konditorei zat, krijgt een make-over. De indeling blijft grotendeels hetzelfde en er blijft ruimte voor zo’n 70 gasten, maar het interieur wordt lichter en moderner. “We gaan werken met donkergroen, crème, goud en wit marmer. De bar met koffiecorner wordt echt het middelpunt.” Met haar Schotse achtergrond wil ze daarnaast een subtiel persoonlijk tintje toevoegen. Zo komen er opvallende details in het interieur, zoals een ouderwetse telefoon, die de zaak ook een Instagram-waardige uitstraling moeten geven.
Die Schotse roots vormen ook een belangrijke inspiratiebron voor het concept. In Schotland is het heel gebruikelijk om na werk spontaan ergens een drankje te doen. “Dat mis ik hier een beetje”, zegt Schieman. “Ik wil met Lorna's Brasserie een plek creëren waar mensen gewoon binnen kunnen lopen, ook als ze alleen iets willen drinken en niet uitgebreid gaan eten.”
Gastvrijheid loopt als een rode draad door alles wat Schieman doet. Tijdens haar werk in de ouderenzorg viel het haar op hoe druk gastvrouwen en -heren zijn wanneer er bezoek komt. Dat bracht haar op het idee voor haar eerste onderneming. “Ik begon Tea, Cakes & Company: een high tea-service op locatie waarbij ik alles verzorgde, van opbouw tot opruimen.” Dat liep goed en steeds vaker werd ze gevraagd door grote bedrijven en restaurants.
Toch bleef de wens om een eigen plek te creëren bestaan. “Ik ben geëmigreerd en heb hier mijn leven opgebouwd met mijn man, maar het is fijn om iets van mezelf te hebben. Als kers op de taart springt mijn dochter regelmatig bij."