Biercolumn: waarom regionale bieren meer op de kaart moeten

In Ootmarsum vind je uiteraard lokale Othmar-bieren wel op de bierkaart, maar pas toen ik vertrok, zag ik net buiten Twente, in een horecazaak op de Holterberg, Twentse bieren goed zichtbaar op de tap staan. Kortom, er zijn daar brouwers die veel moois te bieden hebben en liefhebbers gaan die bieren wel vinden, maar je zou wensen dat ook ‘gewone’ toeristen al snel zien wat de regio op biergebied te bieden heeft. Een horecaondernemer met hart voor bier zou een Twentse (vul hier ook andere regio’s in) bierkaart moeten hebben.

Samen sterk

Kleine brouwers zouden wat mij betreft gezamenlijk moeten optrekken om regionale bieren onder de aandacht te brengen. Kijk naar Rotterdam Bierstad. “Sterker door samenwerking” is de slogan. Als horecaondernemer zou ik met trots streekbieren (en andere streekproducten) op de kaart zetten om gasten, zeker toeristen, te verrassen. Op dat gebied is er in Nederland, denk ik, nog wel veel te winnen.

Hart voor de regio

In buurland Duitsland is de terugloop in alcoholhoudend bier dramatisch: het laagste niveau sinds 1993. Maar alcoholvrij groeit stevig. Tachtig procent van de regionale familiebrouwerijen in Beieren die lid zijn van de Beierse brouwersbond investeert in 2026 in nieuwe installaties (voor alcoholvrij, biermixen en frisdranken), bleek uit een enquête. Georg Rittmayer van de Verband Private Brauereien Bayern zegt: “De mensen in Duitsland willen blijvend regionale bieren en producten die met het hart ambachtelijk worden gemaakt.”

Blijf jezelf

Jezelf blijven en lokaal en regionaal relevant zijn, is dus belangrijk. Precies daar ging het mis bij het Schotse BrewDog. De ooit rebelse craftbrouwer, die groot werd met crowdfunding, wilde nog veel groter worden en kreeg corporate trekjes (en erger). Het werd uiteindelijk een slecht-nieuwsshow en het liep dus ook slecht af.

De brouwerij werd voor 33 miljoen pond verkocht aan het Amerikaanse Tilray, minder dan een derde van wat de oprichters zelf al in 2017 binnenharkten met de verkoop van hun aandelen. Meer dan 200.000 loyale ‘Equity for Punks’-investeerders krijgen waarschijnlijk niets. Bijna 500 medewerkers verliezen hun baan. BrewDog wilde een grote jongen zijn, maar raakte zichzelf kwijt. Het ambachtelijke verhaal werd een leugen en de afgelopen jaren was het bedrijf verlieslijdend. BrewDog laat zien hoe ver je kunt afdrijven van je oorsprong. Juist daarom hebben brouwerijen die dicht bij hun regio blijven misschien wel de mooiste toekomst.