Gastvrijheid met een twist: bij Tiel in Rotterdam krijgt de gast fooi

Een munt met een gedachte

De inspiratie kwam deels voort uit een stukje nostalgie. “Vroeger had je van die muntjes die je kon sparen voor een gratis frietje bij Bram Ladage. Ik dacht: waarom geen pokermunt? Iets zwaars, iets wat je bewaart.” Het doel is niet directe omzet, maar een manier om gasten terug te laten komen. “Mensen hebben dat muntje thuis liggen en denken: ‘Hé, we hebben nog een muntje van Tiel, zullen we weer eens gaan?”

De munt kost geld, erkent hij. “Maar als het goed is, komt de munt terug. En dan kan ik ’m weer doorgeven aan de volgende gast.” Het concept is volgens Tieleman zowel psychologisch als praktisch. Niet om te manipuleren, benadrukt hij, maar om te enthousiasmeren.

*Tekst gaat verder onder de foto.

Personeel bepaalt

Cruciaal in het concept is dat niet enkel de eigenaar, maar vooral het personeel bepaalt wie een munt krijgt. Medewerkers krijgen eens per twee à drie weken een munt om uit te delen. “Ze mogen helemaal zelf beslissen aan wie.”

Wat maakt een gast ‘munt-waardig’? Dat is lastig te definiëren. “Gewoon respectvol zijn. Begrijpen dat werken in de horeca een beroep is en geen vanzelfsprekendheid.” Een oprecht compliment, een fijne sfeer aan tafel of simpelweg vriendelijk gedrag kan het verschil maken. “Geen munt krijgen is geen afwijzing. Het betekent niet dat je niet aardig was. Soms springt een tafel er gewoon nét uit. Het gaat om het gevoel van het personeel.”

Bewustwording aan tafel

Volgens Tieleman draait het concept ook om een stukje bewustwording. “Dit zijn mensen. Dit is werk. Behandel iemand met respect.” Hij stoort zich aan pretentie en ongeduld richting de horeca. “Ik probeer dat eraf te halen. Gewoon normaal met elkaar omgaan.”

Die gedachte past bij de rest van Tiel. Alles in het restaurant heeft een verhaal en is bedoeld om bij gasten te blijven hangen. “De horeca is een podium. Mensen praten erover, en dat is precies wat je wilt.”